CHHG Forum
Γενικά θέματα => ΕΥΧΕΣ !!! => Μήνυμα ξεκίνησε από: Giannis Mitropoulos στις 2010, Νοεμβρίου 30, 23:10:15 μμ
-
Ζαπανιώτης Ανδρέας
Τσάφος Ανδρέας
-
Στις Βαρβάρες πολυουχο της Δράμας κ του κορύλοφου
και τους Βάρβαρους που μας κανουν ομορφη τη ζωη :msnmpyra:
-
Την εξωτερική και ορατή υπερηφάνεια την εθεράπευσαν η πτωχεία, η θλίψις και οι παρόμοιες καταστάσεις.
Την δε εσωτερική και αόρατη Εκείνος πού είναι προαιωνίως Αόρατος.
Όλα τα αισθητά ερπετά τα φονεύει το ελάφι και όλα τα νοητά η ταπείνωσις.
Είναι δυνατόν με παραδείγματα από την φύσι να διδασκώμεθα καλώς όλα τα πνευματικά.
-
Η Άννα παντρεύτηκε τον Ιωακείμ από τη Γαλιλαίο.
Μετά από πολλά χρόνια ατεκνίας, απέκτησε κόρη,την Παρθένο Μαρία.
Κοίμηση της Αγίας Άννας Μητέρας της Υπεραγίας Θεοτόκου
-
Χαίροις Τριμυθούντος η καλλονή. Χαίροις Κερκυραίων ο σοφώτατος ιατρός.
Χαίροις της Τριάδος ο Θείος μυστολέκτης. Κυπρίων μέγα κλέος. Σπυρίδων Άγιε.
Πρέσβευε Σπυρίδων θαυματουργέ, υπέρ Ορθοδόξων, και εμού του αμαρτωλού,
όπως των πταισμάτων,την λύτρωσιν λαβόντες, παρά Θεού σε πάντες, πόθω γεραίρομεν.
-
:sm_biggrin: ...ΣΣΣΣΣΤΟ ΠΟΛΛΑ ΥΠΟΣΧΟΜΕΝΟ
-
ΚΑΛΑΝΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ (http://www.youtube.com/watch?v=nqmEk8Ilk4c#)
-
και να κλεισουμε το εορτολογιο με χρονια πολλα στους Γιαννηδες...
ομαδικο για να μην πιασουμε εναν εναν..
-
(:1 Ας με συνχωρεσει ο Αγιος για την λησμονιση
Στο πλάτωμα ενός λόφου του Υμηττού, κάτω από τη βορειότερη κορυφή του, βρίσκεται η Μονή Αγίου Ιωάννη Κυνηγού των Φιλοσόφων, σε θέση που εποπτεύει την πεδιάδα των Αθηνών και των Μεσογείων. Η πρόσβαση είναι σήμερα εφικτή από το προάστιο της Αγίας Παρασκευής, ανεβαίνοντας στο τέρμα της κεντρικής οδού Αγίου Ιωάννου. Aπό εκεί, ακολουθώντας τις πινακίδες με την ένδειξη « Μονή Αγίου Ιωάννου Κυνηγού » και μετά από ένα περίπου χλμ. στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που ανεβαίνει το βουνό, εύκολα φτάνει κανείς στο Μοναστήρι.
Το καθολικό της Μονής ανήκει στον τύπο των σταυροειδών εγγεγραμμένων δικιονίων ναών και είχε χρονολογηθεί από τον Α.Megaw στο δεύτερο τέταρτο του 12ου αι., όμως σύμφωνα με τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα, ο καθηγητής Μπούρας τον αναχρονολόγησε στις αρχές του 13ου αι. Στοιχεία για τη μονή προκύπτουν από επιτύμβια επιγραφή του 1235 στην οποία αναφέρονται οι μοναχοί Λουκάς και Φιλόσοφος, επίσης από αφιερωματική επιγραφή όπου και γίνεται γνωστή η αφιέρωσή της στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο, αλλά και από μία ακόμα επιγραφή σε κοσμήτη (που θα πρέπει να ενσωματώθηκε στο κτίριο κατά την ανέγερσή του) με τη χρονολογία 1205, όπου και γίνεται μνεία του μοναχού Φιλοσόφου. Προφανώς, ο μοναχός Φιλόσοφος ο οποίος προερχόταν από τη Μονή Φιλοσόφων στην Αρκαδία, θα υπήρξε ιδρυτής της αφού προηγουμένως εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Η μονή του Υμηττού αφιερώθηκε στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο κατά μίμηση της αρκαδικής μονής.
-
αδελφε Κωνσταντινε ενα, σε καλο δρομο σε βρισκω....
για το Αγιον Ορος..... :strumf:
-
Ο Μέγας Αντώνιος είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο πρώτος ασκητής του Χριστιανισμού, που θεμελίωσε τον υγιή μοναχισμό. Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού μέχρι και την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου και των παιδιών του. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έζησε ως ασκητής στην έρημο και πέθανε πλήρης ημερών, στις 17 Ιανουαρίου του 356, οπότε και εορτάζεται η μνήμη του από τις Λουθηρανικές, τις Αγγλικανικές, τις Καθολικές και τις Ορθόδοξες εκκλησίες, όπου θεωρείται άγιος.
-
σήμερα Κυρ 23 Ιαν 11 ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ...
Αγαθάγγελος, Αγαθαγγέλα, Αγαθαγγέλη, Διονύσιος, Νύσης, Διονύσης, Νιόνιος, Διονυσία, Διονυσούλα, Νύσα, Ντένης, Ντενίζ, Σίσσυ
ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ :sm_biggrin:
-
σήμερα πεμπτη 27 Ιαν 11 ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ...
Ο Δομέτιος... με το παλιό (ημερολογιο) :sm_rolleyes:
-
Για όσους ενδιαφέρονται για τις εορτές της ορθοδοξίας μπορούν να έχουν πληρέστερη ενημέρωση στα παρακάτω σαιτ
Εορτολόγιο http://www.eortologio.gr/ (http://www.eortologio.gr/)
Συναξαριστής http://www.synaxarion.gr (http://www.synaxarion.gr)
Και όλο και καπου θα ύπάρχουν και κάποια θρησκευτικά forums.
Για όσους ενδιαφέρονται μόνο να αυξάνουν το post counter τους μπορούν να συνεχίσουν να γράφουν....
-
αδελφε Κωνσταντινε ενα, σε καλο δρομο σε βρισκω....
για το Αγιον Ορος..... :strumf:
Γιαννηηηηηη
:sm_rolleyes: προοοσεχε τι Ευχεσαι
:sm_biggrin::Ευχαριστω τον γιωργο που μου επιτρεπει να εκφραζομαι
-
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Σήμερα τιμοῦνται ο εξεις Ἅγιοι:
1) Πολύκαρπος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Σμύρνης ,
2) Ἑβδομήντα Τρεῖς Μάρτυρες ,
3) Κλήμης ὁ Μάρτυρας ,
4) Θεὴ ἡ Μάρτυς , Γοργονία ἀδελφὴ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ,
5) Ἰωάννης, Ἀντίοχος, Ἀντωνίνος καὶ Μωϋσῆς ,
6) Ζεβινᾶς, Πολυχρόνιος, Δαμιανὸς καὶ
7) Μωϋσῆς , Δαμιανὸς ὁ Ἐσφιγμενίτης ,
8 Μωϋσῆς ἐκ Ρωσίας
ουκ ω λιγοι
-
iGoogle say's
εορταζουν (σήμερα, αύριο και μεθαύριο)
σήμερα Πεμ 03 Μαρ 11 : Κλεόνικος, Κλεονίκη, Κλεονίκω, Νίκη
αύριο Παρ 04 Μαρ 11 : Γεράσιμος, Μάκης, Μικές, Μίκης
χρονια πολλα σπιθα :msnpano:
ΣΠΙΘΑ Κίνημα Πολιτών - Μίκης Θεοδωράκης 1/9 (http://www.youtube.com/watch?v=V7mDcrMbhYQ#)
μεθαύριο Σαβ 05 Μαρ 11 : Αρχέλαος, Ευλόγιος, Ευλογής, Ευλογία, Ευλογούλα, Ευλογίτσα, Κόνων
-
Σήμερα εορτάζουν: Επίσκοποι-Ομολογηταί-Μάρτυρες-Νεομάρτυρες :sm_upset:
Ἰάκωβος ὁ Ὁμολογητής , Θωμᾶς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ,
Βήρυλλος Ἐπίσκοπος Κατάνης , Δομνίνος καὶ Φιλήμων οἱ Μάρτυρες ,
Μαρία ἡ Μάρτυς ἡ ἐν Πέργῃ , Σεραπίων ὁ Σιδώνιος , Μιχαὴλ ὁ Νεομάρτυρας ,
Θεόδωρος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ποζδέγιεβ , Σεραφείμ ἐκ Βυρίτσας Ρωσίας
Σήμερα δὲν ὑπάρχει Ὀνομαστικὴ ἑορτή synaxarion.gr :sm_confused:
ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ - ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ (http://www.youtube.com/watch?v=pEboxr-6YtE#)
-
ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΕΟΡΤΑΖΕΙ Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΑΥΤΗ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ :sm_sigh:
-
Σημερα 18-4 εορταζει ο Νυμφίος
-
:sm_confused: Σήμερα εορτάζει αυτος που ΞΕΧΝΑΕΙ
Mark Lex Eros - Hellas 1967-1973 - From Junta at Democracy (http://www.youtube.com/watch?v=-HIoRBa6jDs#)
βρειτε τις διαφορες (του χτες απο το σημερα)
-
Στην αρχαιότητα ο όρκος αποτελεί το μοναδικό μέσο για την επίλυση ενός δικαστικού αγώνα όταν λείπουν οι μάρτυρεςκαι οι αποδείξεις. Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται, αν βεβαιώσει με όρκο την αθωότητα του του επίορκου η τιμωρία εναποτίθεται στο θείο. Εκεί όπου η επίγεια δικαστική εξουσία φτάνει στα όρια της, η ελπίδα της απονομής δικαιοσύνης εναποτίθεται σε μια άλλη εξουσία, εκείνη του παντεπόπτη θεού, που με αρρώστιες, ατυχήματα ή και μετά θάνατον θα τιμωρήσει τον ένοχο. Έτσι, με ΤΟ ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗ,η παραβολή του γεωργού που χάνει την ελπίδα του για την αποκάλυψη και την τιμωρία του κλέφτη αποδεικνύεται αμφισβήτηση τηςθεοδικίας, της θεϊκής εξουσίας, αν όχι αμφισβήτηση της ίδιας της ύπαρξης των θεών
-
Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011
Η Ανάσταση του κυρίου Κανένα
"Η γενεαλογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνησία κατά τους προγόνους. Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκε την πείναν. Η πείνα παρήγαγεν την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν." Α. Παπαδιαμάντης
Μεγάλο Σάββατο στην πόλη κι ο κόσμος πηγαινοερχόταν βιαστικός. Η χαρά φέτος μοιραζόταν με το δελτίο κι όλοι έτρεχαν να προλάβουν. Να πάρουν έστω ένα κουπόνι από φως αναστάσιμο. Ατέλειωτες οι ουρές στα διόδια της Εθνικής οδού και της Εθνικής αγωνίας, στα ταμεία της Εθνικής κατανάλωσης. Όλοι πάντως κάτι έπαιρναν. Άλλος περισσότερο – άλλος λιγότερο, οι πιο πολλοί την κουτσοβόλευαν.
Ο κύριος Κανένας, καθισμένος σ’ ένα πεζοδρόμιο στο κέντρο της πόλης, χάζευε το ανθρωπομάνι μ’ ένα βλέμμα που αρνιόταν να καταγράψει το χώρο και τον χρόνο. Ο κύριος Κανένας δεν είχε φυλή. Έμοιαζε να είναι ένα κράμα από φυλές. Κι ήταν όλες αποτυπωμένες στα απροσδιόριστα χαρακτηριστικά του. Ο κύριος Κανένας δεν είχε ηλικία. Μπορεί να ήταν τριάντα, μπορεί και πενήντα. Μπορεί να μη γεννήθηκε σαν τους άλλους ανθρώπους. Μπορεί να προσγειώθηκε στη γη σαν πεφταστέρι. Μπορεί να φύτρωσε σαν αγριόχορτο, σαν ζιζάνιο, σε μια από τις σχισμές που κάνει το μπετόν του πεζοδρομίου από τα χιλιάδες πατήματα των περαστικών. Το πρόσωπο του κυρίου Κανένα ήταν πιο στραπατσαρισμένο κι απ’ τα ρούχα του κι αυτή η κλειδαριά που είχε κρεμάσει στο χαμόγελό του έδειχνε τόσο παλιά, τόσο σκουριασμένη. Ο κύριος Κανένας δεν ήταν μόνος. Κρατούσε ένα μωρό. Ένα μωρό που συνέχεια κοιμόταν. Πού και πού έσφιγγε το μωρό στην αγκαλιά του με μια κίνηση μηχανική κι αμήχανη μαζί. Λες κι όσο ήθελε να το ξυπνήσει άλλο τόσο δίσταζε να το κάνει.
Ο συγγραφέας αναρωτήθηκε ποιόν προσπαθούσε να ζεστάνει περισσότερο μέσα στην αγκαλιά του ο κύριος Κανένας. Το μωρό ή τον εαυτό του. Κι άκρη δεν έβγαλε όσο κι αν τον παρατηρούσε. Παρατηρούσε και τους ανθρώπους που τον προσπερνούσαν αδιάφορα, είχαν σοβαρότερα πράγματα να κάνουν. Έπρεπε να προλάβουν την Ανάσταση, να πάρουν λίγο φως ιλαρό για το σπιτικό τους. Να ξορκίσουν τον γκρίζο ορίζοντα και μαζί του κάθε βασκανία της μοίρας, που για χίλιους ομολογημένους λόγους κι άλλους τόσους ανομολόγητους ταλάνιζε, τον τελευταίο καιρό, χωρίς έλεος, τις σταθερές τους. Χρόνια ατέλειωτα, οι άνθρωποι, είχαν κοπιάσει να χτίσουν, με περισσή σπουδή και φροντίδα, τα κλουβιά τους. Είχαν φτιάξει, μάλιστα, γειτονιές από κάγκελα. Όπου τα κάγκελα ήταν από μέταλλο ακριβό, μια θεόρατη επιγραφή στην είσοδο της γειτονιάς έγραφε «Εμείς». Όπου τα κάγκελα ήταν από φτηνό μέταλλο η επιγραφή ήταν μικρότερη κι έγραφε: «Οι άλλοι». Καθένας όμως είχε το κλουβί του κι ανάγκη δεν είχε κανέναν. Μέχρι που η ανάγκη ξέσπασε σα θυμωμένη μπόρα σ’ όλες τις γειτονιές κι άρχισε να παρασέρνει ότι έβρισκε στο πέρασμά της. Ο συγγραφέας, που είχε ζήσει σε διάφορες εποχές και είχε δει πολλά, αναρωτιόταν και συνάμα ρωτούσε τους ανθρώπους, τι μάθαιναν από τις καταστροφές της μπόρας. Καθαρή απάντηση όμως, ποτέ δεν πήρε.
Η μέρα κύλησε, έπεσε σκοτάδι. Ο κόσμος όλο και λιγόστευε, μέχρι που ο κύριος Κανένας απέμεινε μονάχος. Πετρωμένος πάνω στις πλάκες του πεζοδρομίου. Έδειχνε ζωντανός μονάχα τις στιγμές που έσφιγγε στην αγκαλιά του το κοιμισμένο μωρό.
Ξαφνικά, ο ουρανός άστραψε από βεγγαλικά και σείστηκε από χαρμόσυνες καμπάνες. Ένα βουητό, που θύμιζε παρωδία γιορτής, ερχόταν από παντού. Ο συγγραφέας ήταν ο μόνος που είχε ξεμείνει στο κέντρο της πόλης. Έψαξε τις τσέπες του. Ότι είχε πάνω του ήταν λίγα στραγάλια. Τα έβαλε στη χούφτα του, πλησίασε τον κύριο Κανένα και του τα πρόσφερε.
«Χρόνια πολλά! Πώς σε λένε;» ρώτησε.
«Αναστάση» απάντησε ύστερα από αρκετή ώρα ο κύριος Κανένας. Κοίταξε τα στραγάλια κι ένα μικρό φως ξεπρόβαλε στη ματιά του. Το φως θέριεψε, κατέβηκε ίσαμε την κλειδαριά που είχε το χαμόγελό του κι εκείνη έσπασε, διαλύθηκε σα σκόνη. Το φως τύλιξε το μωρό, που ξύπνησε κι άρχισε να τρίβει αδέξια τα μάτια του. Το φως ξέπλυνε το πεζοδρόμιο. Κύλησε μέχρι τα πόδια του συγγραφέα, που έστεκε γονατιστός απέναντι στον κύριο Κανένα κοιτώντας τον γεμάτος απορία κι έκπληξη.
«Γιορτάζεις! Τι να κάνω για σένα να χαρείς; Δεν έχω χρήματα. Μόνον αυτά τα στραγάλια έχω. Θα τα πάρεις;» είπε ο συγγραφέας θλιμμένος.
«Γράψε για την Ανάσταση. Είσαι ο μόνος που την είδε απόψε» απάντησε ο κύριος Κανένας χαμογελώντας και το στραπατσαρισμένο του πρόσωπο έμοιαζε πια τόσο νέο, σα νεογέννητο. Χωρίς να χάσει καιρό πήρε τα στραγάλια, ακούμπησε το μωρό στα γόνατα του συγγραφέα και χάθηκε, σαν αερικό, σε μια υπόγεια διάβαση.
Στην πόλη μαθεύτηκε πολύ γρήγορα ότι οι υπόγειες διαβάσεις γέμισαν με φως και πανέρια με στραγάλια. Όλοι έτρεξαν να πάρουν το δικό τους μερτικό. Έτσι οι άνθρωποι ανακάλυψαν πως γεννιέται το φως και πως μοιράζονται τα στραγάλια. Δεν ήταν εύκολο στην αρχή, σιγά-σιγά όμως έγιναν στ’ αλήθεια χαρούμενοι. Τον κύριο Κανένα δεν τον αντάμωσε κανένας και ποτέ.
Ο συγγραφέας μετά από καιρό, αφού μεγάλωσε το μωρό κι έφερε τη νέα εποχή, τέλειωσε την ιστορία του κυρίου Κανένα. Όταν το βιβλίο του μοιράστηκε στα βιβλιοπωλεία και τις βιβλιοθήκες ο κόσμος της πόλης το υποδέχτηκε με θέρμη. Ο συγγραφέας πολλές φορές αναρωτήθηκε πόσοι πίστεψαν την αλήθεια της ιστορίας του. Όμως δεν τον ένοιαζε και πολύ αυτό, γιατί ο καιρός της θυμωμένης μπόρας είχε περάσει και οι γειτονιές δεν είχαν πια ούτε κάγκελα ούτε επιγραφές.
-
Σημερα γιορταζουν 24-04-11
-
Κυριακη 1-5 εορταζει.... η πλαση
Η Πρωτομαγιά έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Είναι η πρώτη ημέρα του Μαΐου και η γιορτή της Άνοιξης.
Ο Μάιος, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή θεότητα Maia (Μάγια), η οποία ονομάστηκε έτσι από την ελληνική λέξη Μαία που σημαίνει τροφός και μητέρα.
Η Μάγια ταυτίστηκε με την Ατλαντίδα νύμφη Μαία, τη μητέρα του Ερμή στον οποίο αφιερώθηκε ο μήνας Μάιος.
Ο Μάιος είναι ο 5ος μήνας του χρόνου, ο οποίος αντιστοιχεί στον αρχαίο μήνα Θαργηλίωνα που γιορταζόταν με τα περίφημα Ανθεοφόρια. Ήταν αφιερωμένος στη θεά της γεωργίας Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, που τον μήνα αυτόν βγαίνει από τον Άδη κι έρχεται στη γη. Γιορτές γίνονταν και στην αρχαία Ρώμη που τις έλεγαν «ροσύλλια» τις οποίες διατήρησαν και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες.
Για τη λαϊκή αντίληψη, στο μήνα Μάιο συνυπάρχουν οι ιδιότητες του καλού και του κακού, της αναγέννησης και του θανάτου και συγκεντρώνονται την πρώτη του ημέρα, την Πρωτομαγιά.
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς σηματοδοτεί την τελική νίκη του καλοκαιριού απέναντι στον χειμώνα, την κατίσχυση της ζωής επί του θανάτου και έχει ρίζες που ανάγονται σε προχριστιανικές αγροτικές λατρευτικές τελετές για τη γονιμότητα των αγρών και, κατ' επέκταση, και των ζώων και των ανθρώπων.
Η αρχαιότατη γιορτή της Πρωτομαγιάς συνεχίστηκε στο διάβα των αιώνων με επισημότητα και με διάφορες μορφές και εκδηλώσεις. Μία από τις παλαιότερες γιορτές ήταν τα Ανθεστήρια, η γιορτή των λουλουδιών, η πρώτη επίσημη γιορτή ανθέων των Ελλήνων.
Τα Ανθεστήρια, κατά τη διάρκεια των οποίων πομπές με κανηφόρες που έφερναν άνθη βάδιζαν με μεγαλοπρέπεια προς τα ιερά, ιδρύθηκαν πρώτα στην Αθήνα και έπειτα πήραν πανελλήνια μορφή, αφού διαδόθηκαν και σ άλλες πόλεις της Ελλάδος. Σύμφωνα με το μύθο, στα Ανθεστήρια «ανασταινόταν» ο… σκοτωμένος θεός Ευάνθης, επίθετο του Διόνυσου, από το χυμένο αίμα του οποίου φύτρωσε η άμπελος.
Όταν οι Ρωμαίοι κατάκτησαν την Ελλάδα, η γιορτή της Πρωτομαγιάς, δεν έπαψε να υπάρχει αλλά εμπλουτίστηκε γιατί και οι δύο λαοί πίστευαν, ότι τα λουλούδια αντιπροσωπεύουν την ομορφιά των θεών και φέρνουν δύναμη, δόξα , ευτυχία και υγεία.
Με το πέρασμα των αιώνων, η αρχική έννοια της Πρωτομαγιάς αλλοιώθηκε και επιβίωσαν έθιμα ως απλές λαϊκές γιορτές ( περιφορά δέντρων, πράσινων κλαδιών ή στεφάνων με λουλούδια, ανακήρυξη του βασιλιά ή της βασίλισσας του Μάη, χορός γύρω από ένα δέντρο ή ένα στολισμένο κοντάρι-γαϊτανάκι).
Η Πρωτομαγιά είναι μία από τις ελάχιστες γιορτές, χωρίς θρησκευτικό περιεχόμενο, με εκδηλώσεις που απαντώνται στον λαϊκό πολιτισμό πολλών ευρωπαϊκών λαών, οι οποίες έχουν διατηρηθεί ως τις μέρες μας.
Το πρωτομαγιάτικο στεφάνι
Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα που εξακολουθεί να μας συνδέει με την παραδοσιακή Πρωτομαγιά, μια γιορτή της άνοιξης και της φύσης με πανάρχαιες ρίζες, είναι το πρωτομαγιάτικο στεφάνι.
Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς συνδέεται με την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη και τη βλάστηση. Απότοκο των δοξασιών αυτών είναι το μαγιάτικο στεφάνι που φτιάχνεται από διάφορα άνθη και καρπούς και κρεμιέται στην πόρτα των σπιτιών.
Το μάζεμα των λουλουδιών για το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, ενισχύει στη σημερινή εποχή τις σχέσεις του ανθρώπου με τη φύση, από την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί λόγω του τρόπου ζωής των σύγχρονων πόλεων.
Στα μέρη της Μικράς Ασίας, σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά. Το μαγιάτικο στεφάνι στόλιζε τις πόρτες των σπιτιών ως του Αϊ - Γιαννιού του Θεριστή και τότε, το καίγανε στις φωτιές του αγίου.
Στα Δωδεκάνησα, μαζεύουν ένα λουλούδι που το λένε «ανοιχτομάτη» και πιστεύουν πως όποιος το έχει είναι πάντα γερός και τυχερός.
Το αμίλητο νερό
Σε νησιά του Αιγαίου την Πρωτομαγιά, τα κορίτσια σηκώνονταν την αυγή και έπαιρναν μαζί τους τα λουλούδια, που είχαν μαζέψει από την παραμονή και πήγαιναν στα πηγάδια να φέρουν το «αμίλητο νερό» (αμίλητο γιατί το κουβαλούσαν χωρίς να μιλούν). Όταν το έφερναν στο σπίτι, πλένονταν όλοι με αυτό.
Η Πρωτομαγιά των αγροτών
Οι αγρότες φτιάχνουν το Μάη τους με πρασινάδες, καρπούς, σκόρδο για τη βασκανία και αγκάθι για τον εχθρό.
Στις περιοχές της Σμύρνης, την παραμονή της Πρωτομαγιάς, οι αγρότες πήγαιναν στην εξοχή, για να κόψουν οτιδήποτε είχε καρπό: σιτάρι, κριθάρι, σκόρδα, κρεμμύδια, κλαδιά συκιάς με τα σύκα, κλαδιά αμυγδαλιάς με τα αμύγδαλα, κλαδιά ροδιάς με τα ρόδια.
Στην Αγιάσο της Λέσβου, φτιάχνουν στεφάνια από όλα τα λουλούδια και βάζουν μέσα «δαιμοναριά», άγριο χόρτο με πλατιά φύλλα και κίτρινα λουλούδια για να δαιμονίζονται οι γαμπροί.
Στη Σέριφο, από το βράδυ της παραμονής, κρεμούν στην πόρτα ένα στεφάνι από λουλούδια τσουκνίδες, κριθάρι και σκόρδο.
Το Μαγιόξυλο
Σε χωριά της Κέρκυρας, οι κάτοικοι περιφέρουν έναν κορμό κυπαρισσιού, σκεπασμένο με κίτρινες μαργαρίτες που γύρω του έχει ένα στεφάνι με χλωρά κλαδιά.
Με το μαγιόξυλο αυτό, οι νέοι εργάτες ντυμένοι με κάτασπρα παντελόνια και πουκάμισα και κόκκινα μαντήλια στο λαιμό βγαίνουν στους δρόμους, τραγουδώντας το Μάη.
Το Πήδημα της φωτιάς
Νέοι και γυναίκες μεγάλης ηλικίας μαζεύονται την παραμονή της Πρωτομαγιάς, μόλις δύσει ο ήλιος και ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά που έχουν συγκεντρώσει αρκετές μέρες πριν. Όσο η φωτιά είναι αναμμένη οι γυναίκες χορεύουν κυκλικούς χορούς γύρω από τη φωτιά και τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια για την Πρωτομαγιά.
Τα νέα παιδιά, αφού βρέξουν τα μαλλιά και τα ρούχα τους, πηδούν πάνω από τις φωτιές σαν μία συμβολική πράξη που αποσκοπεί στο να διώξει τον χειμώνα και την αρρώστια. Στην συνέχεια όλοι παίρνουν έναν δαυλό από φωτιά και την πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φύγουν όλα τα κακά.
Υπάρχουν και άλλα πολλά έθιμα της Πρωτομαγιάς που γιορτάζονται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας: το Μαγιόπουλο, το οποίο ονομάζουν ακόμα Φουσκοδένδρι ή Ζαφείρη, γιορτάζεται στην Ήπειρο και στη Θεσσαλία, το έθιμο του Κλήδωνα (είδος λουλουδιού) στο δήμο Κόζιακα, το έθιμο της πιπεργιάς στην Εύβοια, τα Ξόρκια της Πρωτομαγιάς για το διώξιμο των φιδιών στην Ήπειρο, κ.λπ.
-
Ολα τα ειπες εκτος απο το κυριότερο....
Η πρωτομαγια της εργατικης ταξης που εχυσε αιμα για την παγιοποιηση εργατικων δικαιωματων που σημερα καταπατουνται αδιακριτα και χυδαια στο βωμο του κερδους που ξεχνα οτι η ζωη ειναι μια μονοπολη στην οποια παιχνιδι γινεται μονο οταν ολοι εχουν αγοραστικη δυναμη...
τι λεω ο εργαζομενος!!!! (:1
-
Βλέπω πως το θέμα με τις περισσότερες απαντήσεις είναι εντελως άσχετο με πτήση!!! :redcart:
Σας θυμίζω πως είμαστε σε αιωροπτεριστικό forum....όχι ότι αποκλείονται αυτα, αλλά εκεί είναι όλο το ενδιαφέρον??
-
Επισης να σας πω οτι εχω βρει κατι καταπληκτικα ταπετοκαθαρηστηρια διπλα στο σπιτι μου, αν θελετε το νουμερο πειτε μου.
-
:sm_wink: το Ενδιαφέρον ειναι στο Διαφορετικό
Please, Don't Watch This (http://www.youtube.com/watch?v=z-qS0fYq_Ds#)
-
Σήμερα τιμοῦνται οἱ Ἅγιοι:
Παχώμιος ὁ Μέγας , Κυριακή του Παραλύτου , Τορκουάτος, Κτησιφῶν, Σεκοῦνδος, Ἰνδαλέτιος, Καικίλιος, Ἡσύχιος καὶ Εὐφράσιος οἱ Μάρτυρες , Σιμπλίκιος ὁ Μάρτυρας , Ἀχίλλιος Ἐπίσκοπος Λαρίσης , Σιλβανὸς ὁ Ταβεννησιώτης , Ἱλάριος , Βάρβαρος ὁ Μυροβλύτης , Πανηγύριος ὁ ἐκ Κύπρου , ἐν τῷ περιτειχίσματι καὶ ἡ ἀνάδειξις τῆς ἀχειροποιήτου εἰκόνος ἐν Καμουλιανοῖς , Ἡσαΐας ὁ Θαυματουργός Ἐπίσκοπος Ροστώβ , Ἡσαΐας ὁ Θαυματουργός , Ἀνδρέας ὁ Ἐρημίτης ὁ Θαυματουργός , Παχώμιος ὁ Ἀναχωρητής , Εὐφρόσυνος ὁ Θαυματουργός , Σεραπίων τοῦ Πσκώφ , Δημήτριος ὁ Θαυματουργός ὁ πρίγκιπας , Παχώμιος τοῦ Κένο , Ἁγίου Τύχωνος Ἐπισκόπου Ζαντόνκ , Νικόλαος ὁ Ἱερομάρτυρας , Ἀβέρκιος ὁ Ἱερομάρτυρας , Παχώμιος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἀρχιεπίσκοπος Τσέρνιγκωφ , Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου
σημερα εορταζει πολυς κοσμος
ειναι στεναχωρο να εορταζεις μια αντε δυο φορες το χρονο
-
Το εορτολογιο δεν μπορω να το αποφυγω, ποσο μαλλον δε τον συναξαριστη;
παρα ταυτα θελω να ανακοινωσω στους φιλους αιωροπτεριστες & λοιπο κοσμο (επισκεπτες)
οτι ουδεμια σχεση εχω με την εικοστη πρωτη μαιου καθως 363 μερες ειναι υπερ αρκετες
να εορτασω, να ζησω, να παιξω, να μαθω, να κολυμπησω (& στον αερα),να αισθανθω,
να χαρω, να κλαψω,να στεναχωρισω & να στεναχωρηθω, να φιαχθω, να λειτουργεισω,
να κανω ταμειο, να εντουρεψω, να παω βουνο-λιμνη-ποταμια-θαλασσα, να ταξιδεψω,
να κοιταξω τον ουρανο, τα συνεφα, τα φυτα, τα δεντρα, τα ζωα, τους λοφους τις χαραδρες
και οτι αλλο κανει εναν ανθρωπο καλυτερο
υ.γ: συμφωνα με το ημερολογιο των apachean γεννηθηκα το δεκατοτεταρτο φεγγαρι τη χρονια του γκριζου βισωνα oug